วิธีวัดไซส์ชุดนักศึกษาด้วยตัวเองให้ได้ไซส์ที่ใส่พอดี

การวัดตัวเองให้แม่นเป็นทักษะสำคัญสำหรับการสั่งซื้อชุดนักศึกษาออนไลน์ — วัดผิดเพียง 1 ซม. ก็ทำให้สั่งผิดไซส์ และเสียเวลาส่งเปลี่ยน บทความนี้จะลงรายละเอียดทุกจุดวัด พร้อมเคล็ดลับที่ช่างตัดเสื้อโรงงานใช้จริง

วัดผ่านส่วนกว้างที่สุดของหน้าอก — สำหรับผู้หญิง คือผ่านยอดนม สำหรับผู้ชาย คือเหนือกล้ามเนื้ออกเล็กน้อย สายวัดต้องขนานกับพื้น ไม่เอียงไปด้านหลังหรือยกขึ้น หายใจปกติ ไม่หดหรือพองอก

วัดที่จุดที่เอวคอดที่สุด — ปกติคือเหนือสะดือประมาณ 2-3 ซม. ปล่อยตัวสบาย ๆ ไม่หดท้อง ผู้ชายมีพุงเล็กน้อยให้วัดที่จุดที่กระดุมกางเกงปกติคาด

วัดส่วนที่ใหญ่ที่สุดของสะโพก — ปกติอยู่ต่ำกว่าเอวประมาณ 18-22 ซม. เท้าชิดกัน สายวัดขนานกับพื้น สำคัญมากสำหรับกระโปรงพลีทและกางเกงสแล็ค เพราะเป็นจุดที่ตึงที่สุด

วัดจากกึ่งกลางไหล่ ผ่านข้อศอกที่งอเล็กน้อย ลงไปถึงข้อมือ — สำหรับเสื้อแขนยาวของผู้ชาย ปกติ 60-65 ซม. แตกต่างกันตามส่วนสูง สั่งผิดเพียง 2 ซม. แขนเสื้อจะดูสั้นไปทันที

วัดจากปลายไหล่ซ้ายถึงปลายไหล่ขวาผ่านด้านหลังคอ — เป็นจุดที่ช่างเรียกว่า "บ่าเสื้อ" ถ้าวัดผิด เสื้อจะดูตกบ่าหรือแน่นบ่า ตำแหน่งปลายไหล่อยู่ที่จุดที่กระดูกไหล่จบ ก่อนถึงต้นแขน

วัดจากเป้ากางเกง ตามแนวขาในจนถึงตาตุ่ม — ใส่รองเท้าที่จะใส่กับชุดนักศึกษาเป็นประจำ (รองเท้าหนังสีดำ ไม่ใช่รองเท้าผ้าใบ) เพราะส้นรองเท้ามีผลต่อความยาวที่เหมาะสม

ค่าเฉลี่ยของผู้ผลิตชุดนักศึกษาส่วนใหญ่ในไทย — ใช้เป็นแนวทาง แต่ละแบรนด์อาจปรับขึ้น/ลง 1-2 ซม. ดูตารางจริงของแต่ละสินค้าก่อนสั่งทุกครั้ง